|
Ben je ook bewust een single moeder en wil je jouw verhaal delen, mail het dan via
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
. Als je wilt samenwerken, of deze site wilt gebruiken als platform of etalage voor je website, blog of webshop, laat het weten! Met jouw verhaal kun je ook andere vrouwen met een kinderwens inspireren en motiveren. Ken je een single vrouw in je omgeving met een kinderwens? Maak haar dan attent op deze website. het verhaal van J, te A. Ruim 22 jaar geleden werd ik moeder van een dochter en heb haar, door allerlei omstandigheden, zonder haar vader opgevoed. Ik herken het gevecht tegen de opvatting dat je bewust alleenstaand ouder bent. Toen werd dat BOM genoemd; bewust ongehuwd moeder. Mensen durven allerlei dingen tegen je te zeggen die ze nooit tegen een paar zouden zeggen. Een vriendin van mij, die haar zoon ook alleen opvoedde, zei ooit tegen mij: “Je moet soms van beton zijn!” Mensen proberen zich ook met de opvoeding te bemoeien, dat vond ik altijd de vervelendste momenten. Direct afkappen, die “goede” raad. Er zijn hele moeilijke momenten bij het alleen grootbrengen van je kind, dat is best waar, maar dat zal ook zo zijn als je kinderen met z’n twee-en opvoedt. Ik heb genoten van mijn kind en ben enorm trots op wie ze nu is: een volwassen vrouw met een eigen mening en een stevige persoonlijkheid, iemand die veel geeft, humor heeft en goed in haar vel zit, zoals dat tegenwoordig heet. Ze is een fantastisch mens en was altijd al een fantastisch kind. Ik ervaar het krijgen en opvoeden van haar als het grootste cadeau uit mijn leven. Met jouw website geef je vrouwen die twijfelen goede informatie en trek je ze misschien over de streep. Niets is zo erg als later te denken: “Had ik maar een kind gehad!” En voor mij, als veteraan, zeg maar, was er ook nog iets te leren: ik heb net een hondje uit Spanje gehaald die ik nog niet alleen kan laten: Albert laten bezorgen is de oplossing. Zo zie je maar! Veel succes met de website. het verhaal van T.
Nadat ik je stukje in Kinderen gelezen had, besloot ik je website eens te gaan bekijken. Wat goed dat je die site hebt opgezet! Hopelijk worden vrouwen met een kinderwens hierdoor gemotiveerd om hun wens in vervulling te laten gaan. Ik ben single mama (29) van mijn lieve dochter L. van net 1 jaar. Ik werd ongepland zwanger, maar vanaf toen was het een bewuste keuze om het in m'n eentje te gaan doen. Ik werk als leerkracht in het basisonderwijs dus ik besloot dat het met de opvoeding wel goed zou komen. Ik heb het 'er alleen voor staan' vanaf het begin dus ook vanzelfsprekend gevonden. Regelmatig vragen mensen bezorgd of ik het niet zwaar heb en komen dan met constateringen als: 'je moet er 's nachts altijd zelf uit', en 'je kan nooit eens zeggen, doe jij deze poepluier maar even'. Ik antwoord dan beleefd dat het allemaal wel meevalt en dat ik niet anders gewend ben, maar stiekem vind ik het behoorlijk irritant worden die goedbedoelde bemoeizucht. Daarnaast zijn dat nog niet eens dingen waar ik moeite mee heb. Ik baal veel erger op gelukkige momenten, mijlpalen, grappige situaties, die ik niet met iemand kan delen. Ik kan wel weer voor de zoveelste keer mijn moeder opbellen, maar dat is toch anders dan het met een grote liefde te kunnen delen. En ik heb ook echt wel mijn portie baalmomenten gehad hoor. In de eerste maanden heb ik nachtenlang met een huilende baby op bed gezeten. Wat plots ook weer afgelopen was toen bleek dat ze koemelkallergie had. Heel vervelend uiteraard, maar stiekem toch ook wel een voordeel dat ik de dure melk vergoed krijg van de ziektenkostenverzekering. Alle kleine beetjes helpen als je het allemaal alleen moet betalen toch? Terug kijkend op mijn eerste jaar als single moeder, ben ik best trots op mezelf. Ik hou veel van erop uit trekken, liefst impulsief. En ik ben blij te merken dat ik me door mijn nieuwe situatie er niet van heb laten weerhouden om dit te blijven doen. Toen L. 3 weken oud was, kuierde ik al rond op de jonge gezinnenbeurs, met 5 maanden op de negen maandenbeurs en met 8 maanden gingen we voor het eerst kamperen op een camping in Nederland. Een paar dagen, om te oefenen voor het grote werk. Dat kwam een maand later toen we met zijn tweeen naar Frankrijk vertrokken voor een weekje kamperen in de bergen. Geweldig vind ik het, mama zijn en toch lekker blijven doen wat ik leuk vind!
|
